و سهراب اندوهگین و ماتمزده به دژ باز می گردد. او اگرچه می داند که

هرگز دیگر بار گرد آفرید را نخواهد،

دید اما دلیری و بی باکی آن بانوی بی مانند را می ستاید و با خویش پیمان

می بندد که نام و یاد او را تا همیشه

در دل زنده نگهدارد....